Elektronica in triatlon voldoet aan drie behoeften: tempo beheren, navigeren en herstel analyseren. Hier is hoe je jouw ecosysteem opbouwt:
Dit is de nummer 1 investering. In tegenstelling tot een gewoon hardloophorloge, moet een triatlonhorloge de "Multisport modus" hebben. Hiermee kun je met één druk op de knop (de "Lap" knop) schakelen van zwemmen naar fietsen en vervolgens naar hardlopen, inclusief de tijd voor de overgang.
Belangrijk criterium: De batterijduur. Voor een Ironman, streef naar een horloge dat minimaal 15 tot 20 uur meegaat in actieve GPS-modus.
Om een niveau hoger te komen, moet je af van het "gevoel".
De Hartslagband: Nauwkeuriger dan de optische sensor op je pols (die vaak verstoord wordt door water of de trillingen van de fiets), is deze onmisbaar om je inspanningszones te calibreren.
De Vermogenssensor: De scheidsrechter bij het fietsen. Hij meet de werkelijke mechanische inspanning (de Watts) onafhankelijk van de wind of de helling. Het is het ultieme hulpmiddel om je inspanning over 90 km of 180 km te beheren zonder jezelf op te branden.